Psychologia w opiece medycznej i paliatywnej

Studia podyplomowe Psychologia w opiece medycznej i paliatywnej to kompleksowy program kształcenia poświęcony psychologicznym aspektom choroby, leczenia, hospitalizacji, utraty sprawności, opieki długoterminowej oraz towarzyszenia człowiekowi w zaawansowanej i terminalnej fazie choroby.

W pierwszym semestrze słuchacze poznają podstawy psychologii zdrowia i choroby oraz psychologiczne konsekwencje chorób somatycznych i przewlekłych. Program obejmuje także psychosomatykę, psychologię bólu i cierpienia oraz zagadnienia związane z kryzysem psychicznym pojawiającym się w następstwie diagnozy, hospitalizacji i przebiegu choroby. Szczególną rolę odgrywa nauka komunikacji z pacjentem, prowadzenia rozmów o trudnych informacjach i rokowaniu oraz budowania profesjonalnej relacji pomocowej z zachowaniem odpowiednich granic.

Drugi semestr koncentruje się na specyfice pracy z pacjentami w różnym wieku. Program uwzględnia psychologiczne aspekty choroby i hospitalizacji dziecka, sytuację dzieci i młodzieży zmagających się z chorobą przewlekłą, niepełnosprawnością lub zagrożeniem życia oraz zasady komunikacji dostosowanej do ich wieku i sytuacji. Omawiana jest również sytuacja rodziny chorego dziecka, w tym potrzeby rodziców i rodzeństwa.

W programie znalazły się także zagadnienia dotyczące osób dorosłych i starszych — funkcjonowania w chorobie przewlekłej, utraty samodzielności, procesów starzenia się oraz zaburzeń neuropoznawczych. Słuchacze poznają zasady komunikacji i wspierania osób z demencją, a także potrzeby ich rodzin i opiekunów nieformalnych.

Trzeci semestr poświęcony jest w dużej mierze opiece paliatywnej i hospicyjnej. Obejmuje zagadnienia tanatologii, umierania i śmierci oraz towarzyszenia pacjentowi w zaawansowanej i terminalnej fazie choroby. Program zwraca uwagę na emocjonalne, społeczne, egzystencjalne i duchowe potrzeby człowieka u kresu życia oraz na komunikację z pacjentem i jego rodziną w obliczu umierania i śmierci.

Istotnym elementem studiów jest również problematyka żałoby i wspierania osób po stracie, rozpoznawania kryzysu psychicznego u osób ciężko i przewlekle chorych oraz współpracy interdyscyplinarnej pomiędzy specjalistami różnych obszarów opieki. Program uwzględnia również dobrostan samych osób pomagających — stres zawodowy, wypalenie, wtórną traumatyzację oraz dbanie o własne zasoby i granice zawodowe.

Integralną częścią studiów jest 50 godzin praktyk zawodowych, które mogą być realizowane m.in. w ZOL, ZPO, hospicjach, oddziałach opieki paliatywnej, szpitalach, DPS, placówkach opieki długoterminowej, ośrodkach pomocy społecznej oraz innych jednostkach pracujących z osobami przewlekle chorymi, niesamodzielnymi lub znajdującymi się u kresu życia.

Cały program obejmuje 3 semestry, 330 godzin dydaktycznych, 50 godzin praktyk zawodowych i 45 punktów ECTS. Program nie nadaje uprawnień do diagnozy psychologicznej ani psychoterapii — zdobywane kompetencje mogą być wykorzystywane w granicach posiadanych przez słuchacza uprawnień zawodowych.